Terug van weggeweest

Ha, hier ben ik dan! Terug van weggeweest. Wat heb ik in tussentijd uitgestoken? Gesolliciteerd, heel veel gesolliciteerd, dat heb ik. Ten einde raad heb ik een job aangenomen die me totààl niet lag. Ik werd inputbediende voor een bedrijf hier in de buurt. Elke dag, bijna acht uur aan één stuk, moest ik cijfers en info ingeven, altijd in hetzelfde programma. Het zal wel wennen, dacht ik, als ik volhou gaat het vanzelf wel over, dat gevoel van "help wat doe ik hier in godsnaam?". Ik, die graag zo vrolijk is, geniet van het leven, houdt van toffe mensen, nieuwsgierig is en altijd op zoek naar interessante dingen om bij te leren, wat had ik toch te zoeken in een koud en kaal huis met veel te kleine kamertjes voor de mensen die er werken? Symbolisch vermeld ik dan altijd de historie van de koffie: een koffiezet was er niet wegens te duur, tijdverlies, niet nodig... Dit zegt wel veel over de mentaliteit van de bazen nietwaar? Maar we gaan niet klagen. Intussen heb ik een andere job in het oog. Eéntje waarvan ik zeker ben dat ik die wel graag zal doen. Door al mijn perikelen van het laatste jaar ben ik gaan beseffen dat ik het schoolleven, de kinderen, het creatief zijn, het lesgeven, enorm mis. Ik was goed in wat ik deed, en dat gevoel wil ik zo graag terug vinden. Naar de school waar ik vroeger stond ga ik niet terug, dat niet. We moeten allemaal veel verdragen, zonder twijfel, maar waar de grenzen van de menselijkheid ver worden overschreden, daar kàn ik me niet goed voelen.
Op naar ander en beter? Wie weet! Wordt vervolgd...

Beste wensen voor een mooi en vredevol 2012!

Aiaiai, nu is het inderdaad lang geleden dat ik nog iets op mijn blog geschreven heb. De voornaamste reden is dat mijn leven op het moment maar op een héél  laag pitje staat. Ik vond nog steeds geen job ondanks mijn vele inspanningen en dat maakt dat de inspiratie er wat bij in schiet. Dat is nog mooi gezegd want eigenlijk word ik er erg moedeloos en triestig van. Aangezien dit in wezen een vrolijke blog moest worden en ik heus wel weet dat mensen na een zware werkdag echt niet staan te springen om de  depressieve schrijfsels van een werkloze te gaan lezen liet ik het krabbelen op mijn blog even achterwege.
Laat ons hopen dat er aan deze situatie snel een einde komt en dat hier al gauw weer vrolijke berichtjes over de alledaagse dingen die gebeuren  om ons heen mogen komen. Intussen kan ik het toch niet laten nog een keer een oproep te doen aan allen die  als voornemen voor het nieuwe jaar hebben beloofd de medemens wat meer te helpen: hier is er eentje die je hulp kan gebruiken! Bij voorbaat hartelijk dank!

OPROEP OPROEP OPROEP

Dringend gezocht: mensen die me aan een job kunnen helpen!

Voilà, ik kan maar proberen niewaar?  Het begint me steeds zwaarder en zwaarder te vallen, dat werkloos zijn. Het heeft helemaal geen zin het hoofd te laten hangen, dat weet ik wel, maar potverdorie, de onzekerheid van geen job te hebben knaagt toch enorm aan de energie en goesting van een mens.
Ik, die zo graag plezier maak, die schrijfsels uit de mouw schudt die normaal gezien luchtig en vrolijk zijn, oh, wat verlang ik naar dat gevoel ergens bij te mogen horen !
Ok, laat ons er van uit gaan dat ik een toffe job vind, met super-collega's en een baas die de kunst van de redelijkheid begrijpt. Een mens mag al eens dromen hé? Moest er maar een zweem van wat ik hier noemde aan mijn nieuwe job te pas komen, ik zou de gelukkigste mens ter wereld zijn. Allez, niemand jobs in de aanbieding? Wie me helpt  krijgt van mij een fles Champagne cadeau. Beloofd !

Plezant.

Wat ik jullie nog wilde vertellen. Vandaag kwam ik op wel een héél plezante blog terecht. Ik schreef me in en beloofde plechtig om mijn best te doen het woord 'plezant' te promoten. Wie ook zo houdt van ons eigen Vlaamse taaltje en graag wil dat het woord plezant weer in onze officiële taal gebruikt wordt moet eens naar de blog van Fons gaan !
http://blog.seniorennet.be/1001_terug_plezant

tajine

Leuk nieuws: straks ga ik naar een les ' maken van een tajine'. Neen, neen, geen stoofschotel, maar de pot zelf! Heel lief van de collega van mijn man om haar plaatsje in de cursus door te schuiven aan mij wegens zelf verhinderd. Ik ben nogal graag in de weer met klei, dat wel, maar zo zelf een pot bakken dat deed ik nog nooit. Benieuwd of ik volgende week mijn stoofpotjes in een zelfgemaakte tajine zal garen.
Iemand een idee voor een lekker receptje? Klik op de omslag en stuur het door. Alvast heel erg bedankt!

Creatief

Mensen vertellen me dat ik meer moet doen met mijn creativiteit. Dan pas zou ik me goed in mijn vel voelen. En 't is waar, ik bén op mijn best als ik mijn eigen hersenspinsels de vrije loop mag geven. Hier in dat kopke houdt het produceren van ideeën nooit of te nimmer op. Vermoeiend is dat wel, ja, maar vervelend is het nooit! Ik ben een dromer, altijd al geweest en dat zal vrees ik niet meer veranderen. Dat neemt niet weg dat ook mijn volgende job waarschijnlijk  niet veel ruimte zal laten voor eigen initiatief en inbreng. Het is een feit dat je van creativiteit geen brood kan kopen voor je gezin. Maar diep in mijn hart weet ik dat ik pas gelukkig zal zijn als ik mijn eigen ding zou mogen doen. Bij deze lanceer ik maar weer eens een oproep in het ijle: mecenas gevraagd. Is er ergens een goede ziel die me wil sponseren bij het verwezenlijken van mijn dromen?
Ondertussen zal ik toch maar met beide voeten op de grond blijven vrees ik. Dat valt toch wat zachter, is het niet?

Ingeschakeld

Deze morgen experimenteerde ik wel drie uur aan een stuk met 'linkedin'. Via een webcursus ging ik de belangrijkste aspecten na waarmee ik aan de slag kon waarna ik met goede moed aan het werk ging: profiel aanmaken ( zeg ik niet te veel /te weinig over mezelf?), bekenden opzoeken, mailen en verzoeken sturen...Daarna liet ik de uitwerking van mijn acties aan de digitale kosmos over.
Al na een paar minuten kreeg ik een aantal berichtjes. Héél leuk. Nu hopen dat er snel dat ene verlossende berichtje bij zit: we zien het zitten om met jou in zee te gaan, we hebben een job voor je!