donderdag 17 november 2011

OPROEP OPROEP OPROEP

Dringend gezocht: mensen die me aan een job kunnen helpen!

Voilà, ik kan maar proberen niewaar?  Het begint me steeds zwaarder en zwaarder te vallen, dat werkloos zijn. Het heeft helemaal geen zin het hoofd te laten hangen, dat weet ik wel, maar potverdorie, de onzekerheid van geen job te hebben knaagt toch enorm aan de energie en goesting van een mens.
Ik, die zo graag plezier maak, die schrijfsels uit de mouw schudt die normaal gezien luchtig en vrolijk zijn, oh, wat verlang ik naar dat gevoel ergens bij te mogen horen !
Ok, laat ons er van uit gaan dat ik een toffe job vind, met super-collega's en een baas die de kunst van de redelijkheid begrijpt. Een mens mag al eens dromen hé? Moest er maar een zweem van wat ik hier noemde aan mijn nieuwe job te pas komen, ik zou de gelukkigste mens ter wereld zijn. Allez, niemand jobs in de aanbieding? Wie me helpt  krijgt van mij een fles Champagne cadeau. Beloofd !

maandag 14 november 2011

Plezant.

Wat ik jullie nog wilde vertellen. Vandaag kwam ik op wel een héél plezante blog terecht. Ik schreef me in en beloofde plechtig om mijn best te doen het woord 'plezant' te promoten. Wie ook zo houdt van ons eigen Vlaamse taaltje en graag wil dat het woord plezant weer in onze officiële taal gebruikt wordt moet eens naar de blog van Fons gaan !
http://blog.seniorennet.be/1001_terug_plezant

tajine

Leuk nieuws: straks ga ik naar een les ' maken van een tajine'. Neen, neen, geen stoofschotel, maar de pot zelf! Heel lief van de collega van mijn man om haar plaatsje in de cursus door te schuiven aan mij wegens zelf verhinderd. Ik ben nogal graag in de weer met klei, dat wel, maar zo zelf een pot bakken dat deed ik nog nooit. Benieuwd of ik volgende week mijn stoofpotjes in een zelfgemaakte tajine zal garen.
Iemand een idee voor een lekker receptje? Klik op de omslag en stuur het door. Alvast heel erg bedankt!

vrijdag 28 oktober 2011

Creatief

Mensen vertellen me dat ik meer moet doen met mijn creativiteit. Dan pas zou ik me goed in mijn vel voelen. En 't is waar, ik bén op mijn best als ik mijn eigen hersenspinsels de vrije loop mag geven. Hier in dat kopke houdt het produceren van ideeën nooit of te nimmer op. Vermoeiend is dat wel, ja, maar vervelend is het nooit! Ik ben een dromer, altijd al geweest en dat zal vrees ik niet meer veranderen. Dat neemt niet weg dat ook mijn volgende job waarschijnlijk  niet veel ruimte zal laten voor eigen initiatief en inbreng. Het is een feit dat je van creativiteit geen brood kan kopen voor je gezin. Maar diep in mijn hart weet ik dat ik pas gelukkig zal zijn als ik mijn eigen ding zou mogen doen. Bij deze lanceer ik maar weer eens een oproep in het ijle: mecenas gevraagd. Is er ergens een goede ziel die me wil sponseren bij het verwezenlijken van mijn dromen?
Ondertussen zal ik toch maar met beide voeten op de grond blijven vrees ik. Dat valt toch wat zachter, is het niet?

woensdag 26 oktober 2011

Ingeschakeld

Deze morgen experimenteerde ik wel drie uur aan een stuk met 'linkedin'. Via een webcursus ging ik de belangrijkste aspecten na waarmee ik aan de slag kon waarna ik met goede moed aan het werk ging: profiel aanmaken ( zeg ik niet te veel /te weinig over mezelf?), bekenden opzoeken, mailen en verzoeken sturen...Daarna liet ik de uitwerking van mijn acties aan de digitale kosmos over.
Al na een paar minuten kreeg ik een aantal berichtjes. Héél leuk. Nu hopen dat er snel dat ene verlossende berichtje bij zit: we zien het zitten om met jou in zee te gaan, we hebben een job voor je!

dinsdag 18 oktober 2011

Met mijn voeten laten spelen.

Over het algemeen vind ik het verschrikkelijk als mensen met mijn voeten spelen, maar deze keer mocht het. De bon voor een sessie voetreflexologie die ik kreeg voor mijn verjaardag heb ik gisteren ingeruild voor een enooooorm zalige voetmassage. Eigenlijk bleek het om veel meer dan een gewone massage te gaan. Mijn dikke worsten-voetjes werden plekje voor plekje afgetast en waar het pijnlijk was werd de spanning weggemasseerd. Blijkbaar hebben die punten allemaal te maken met mankementen in het lichaam en door deze te masseren laat je 'de energie' weer vloeien. Maakt niet uit wat je hier van gelooft. Feit is dat het een héél ontspannen uurtje was. Zalig liggend op een warm lichtgevend waterbed kon ik eindelijk nog een keer  relaxen en wegdromen. Ondanks alle job-zorgen toch nog een moment van genieten gekend. Kwestie van het niet te verleren.....
Van harte,
Lien

zaterdag 15 oktober 2011

De zon schijnt maar het is koud.

Dat is precies zoals ik me voel. Enerzijds hoop ik dat er potentieel is om een nieuwe job te vinden, anderzijds ben ik nog steeds o zo ontgoocheld in mijn laatste job. Ik moet zeggen, hoewel ik het werk steeds liever en liever deed en ik me  voor de volle procent heb  ingezet, heb ik toch de creativiteit gemist, het menselijke, het samen lachen en een gevoel ergens deel van uit te maken....eigenlijk de dingen die ik nodig heb om me op mijn gemak te voelen en te gedijen tot een goeie werknemer.  Beseffende dat droomjobs maar zelden voorkomen en dat bovengenoemde factoren zeker niet evident zijn is er toch een zekere graad van welzijnsgevoel nodig om een job goed te kunnen uitvoeren. Als ik ongelijk heb laat me dat dan alsjeblieft weten!

woensdag 12 oktober 2011

piekeren

Piekeren is als een lastige vlieg waar je steeds naar mept maar die blijft terugkomen.


donderdag 6 oktober 2011

Sorry

Sorry ,sorry, sorry , bij voorbaat sorry. Ik zou deze blog luchtig houden maar dat gaat nu even niet. Reden? Job kwijt...weeral. Ok, het gaat om een vervangingscontract, maar dat zou maar in mei aflopen. Gevolg: vanaf volgende maand geen inkomen meer. Op school nam ik immers loopbaanonderbreking voor het hele schooljaar. En bovendien, als er een plaats is waar ik echt niet meer terug wil dan is het daar wel. Dat zou voelen alsof je  naar een heel slecht huwelijk terug moet. Ik zou er alleen puinhoop en miserie aantreffen. Wat nu toch gedaan??????????

woensdag 5 oktober 2011

Help ! I need somebody, help!

Ik doe mijn best, echt waar, maar momenteel trek ik het even niet meer.  De dagen hebben te veel werk in zich en te weinig uren om dat werk uit te voeren. Ik wordt er helemaal tuureluurs van. Neen, dit is niet bepaald genieten, dit is overleven zonder meer...

zondag 2 oktober 2011

Zonne-energie

Een week later en de zon schijnt nog steeds. Alles gaat de goede kant uit. In de nieuwe job beginnen de zaken eindelijk wat vlotter te lopen. Ik moet nog veel leren en elke dag word ik nog geconfronteerd met nieuwe dingen maar de basis heb ik eindelijk te pakken en ik begin het nog graag te doen ook!
Met de kinderen gaat het wat minder. Ons zus heeft veel werk voor school en is wat aan zichzelf beginnen te twijfelen. Dat is zo sinds ze deze zomer een aantal tegenvallers heeft gehad die haar jeugdige zelfvertrouwen serieus hebben aangetast. Vooreerst was er die vakantiejob waarbij ze te maken kreeg met een gerante die zichzelf God waande. Onmogelijk samenwerken met zulke types, zoals we allemaal wel weten. Voor P. was het de eerste keer in haar jonge leventje dat ze echt geconfonteerd werd met de machteloosheid die je voelt wanneer een meerdere misbruikt maakt van zijn/haar positie om mensen te kleineren. Pas op, ikzelf ben al het één en het ander gewoon maar met zulke situaties kan ik nog steeds niet om hoor. Nadien ging ze op kamp als monitor, iets wat ze altijd heel graag heeft gedaan, kreeg ze toch wel niet te maken met krak hetzelfde hatelijke type? Ze kreeg uiteindelijk haar diploma van monitor niet. Iets wat mij als mama best wel boos maakte want ik weet wat een verantwoordelijkheidsgevoel mijn dochter heeft en hoe goed ze met kinderen overweg kan!
De zoon heeft het ook lastig maar kan er de vinger niet op leggen hoe het komt. We vermoeden dat de hormonen lelijk huis houden in dat jonge lijf van hem. En de papa? Die heeft ook zorgen. Daar vertel ik later wel over. Dus is het met andere woorden aan de mama deze keer om de moed er in te houden. We zullen ons best doen!  Met behulp van wat zonne-energie zal dat wel lukken!

zaterdag 24 september 2011

Joepie, weekend! En wat nog het leukste is: de zon schijnt zo zalig! Op dit moment heb ik niet meer nodig dan mijn huisje en tuintje. Mensen die een afkeer hebben van dit cliché: dat is hun goede recht. Mij maakt het huisje-tuintje-beestje verhaal gewoon gelukkig. In de grond moet dat niet meer zijn. Hoewel, als ik eerlijk ben, een mooie reis, een nieuwe eetkamer, een lederen salon, wat meer zakgeld om me eens goed te laten gaan tijdens het winkelen, ...zijn dingen die ik niet zal weigeren moesten ze op mijn pad komen. Zoete dromen.....ze zijn vaak even leuk als wanneer ze werkelijkheid worden.
Groetjes en geniet nog van het zonnetje!
Lien

maandag 19 september 2011

oh zo moe

Sorry, mensen, de laatste tijd is het meer overleven of genieten bij mij. Ik sleep me naar mijn nieuwe job waar, zoals overal trouwens, alles snel snel moet gaan. Iedereen is er zo ernstig en tijd voor een grapje is er niet. Er moet gewerkt worden nietwaar! Oh, wat mis ik ons (t)huisje, mijn kinderen, mijn man, het schrijven, het creatief bezig zijn. Mijn collega, belange zo geen gevoelig zieltje als ik, ergert zich blauw aan mij. En ik, ik ben zo moe zzzzzzzzzzz.....

maandag 5 september 2011

Uitstellen

Foei, foei, foei op mezelf. Ik ben 's avonds zo uitgeteld dat het enige waar ik nog toe in staat ben niet meer is dan  wat op de computer tokkelen en hangen in de zetel. Ik moet dringend naar een goede vriendin bellen maar stel het steeds maar uit omdat ik weet dat het dan een lange babbel zal worden door alles wat we moeten bijpraten. Ik moet strijken, namen in voetbalkleren naaien en de badkamer poetsen. De ruiten zijn vuil en de voordeur is niet meer beige maar grijs van het stof. En wat doe ik? Uitstellen.
De kunst is om van dat zalig lummelen te genieten en mezelf niet te veel schuldgevoelens aan te praten. Met de jaren lukt me dat beter en beter moet ik zeggen. Nog één avondje lummelen en dan schiet in in gang, misschien....

dinsdag 30 augustus 2011

geleefd worden

Een goeie twee weken ben ik nu al bezig met mijn nieuwe job. Heel boeiend is deze wel maar ik moet nog zovéél leren. Nooit geweten dat België zoveel instanties had waar werklozen en werkende werkzoekenden heen kunnen voor hulp en materiële steun. Aan mij en mijn collega's om hen de weg te wijzen in deze doolhof. Natuurlijk mag je dan zelf niet verdwalen in de wirwar van informatie en formaliteiten. Het einddoel is wel goed bedoeld: zo veel mogelijk mensen aan een job helpen, en liefst eentje waar ze zich goed in voelen. Ikzelf ben in ieder geval heel erg blij om deze kans die ik gekregen heb. Ik wordt momenteel wel erg geleefd, maar dat zal hopelijk snel verbeteren. Vele mensen streven naar een goede maatschappelijke status, meer dan voldoende geld, luxe. Mijn grootste streefdoel in het leven? De rust vinden om te genieten, genieten en nog eens genieten. Die heb ik momenteel niet maar ik vertrouw er op dat dat wel terug komt. Nog even doorbijten dus...
P.S. Héél erg bedankt aan de anonieme schrijver van de reactie op mijn vorig bericht.
Nu bedenk ik net dat het genieten nog niet helemaal verleerd heb. Ik vond het zàlig om feedback te krijgen op die schrijfseltjes van mij !

woensdag 10 augustus 2011

Werk

Het wordt spannend de komende dagen. Ik moet toegeven dat ik héél nerveus ben voor mijn nieuwe job. Voortdurend stel ik me vragen als: zal het werk wel boeiend zijn? Vallen de collega's mee? Hoe zouden de oversten zich gedragen -menselijk of eerder autoritair?  Zullen de kinderen hun steentje bijdragen in het huishouden nu ik voltijds zal werken ( ik zal al blij zijn als ze hun eigen rommel zouden opruimen)? Zal er nog tijd en rust zijn om te genieten ( mijn favoriete bezigheid).
Spannend, spannend, spannend. Ja, ik geef eerlijk toe, momenteel ben ik wat aan het overleven. Laat die eerste werkdag nu maar komen. Na een paar dagen wennen zullen de emoties wel weer wat tot rust komen...
Toedeloe !

dinsdag 2 augustus 2011

Weer mooi weer

Ha, daar hadden we lang op gewacht ! Eindelijk zien we het zonnetje weer. Geeft de zon niet veel kleur aan mijn huid ( ik ben van het type :  wit vel met sproeten ) , ze geeft wel elke keer een boost aan mijn gemoed. Ja, dat donkere weer van de laatste tijd begon toch wel wat te wegen. In huis zijn er nu al veel klussen afgewerkt, da's waar , maar zo heerlijk nietsdoen op het terras of in de tuinzetel heeft zeker en vast ook zijn nut zoals daar is: genieten , genieten, genieten. En wat doet genieten met een mens ? Je wordt er vrolijk van, het geeft rust, het houdt de balans tussen de drukte van ons bestaan en beseffen dat er zoveel mooie dingen te bewonderen zijn rondom ons. Jaja, sommigen zullen  het wel weer overdreven romantische praat vinden. Maar bij mij werkt het prima. Too bad voor diegenen die het nog nooit geprobeerd hebben !

vrijdag 29 juli 2011

eindelijk

Shame on me ! Zo lang geleden dat ik nog wat schreef. We hebben het hier druk gehad !  Wel ja , wat noem je druk . Als je op reis gaat en je struint alle dorpen, steden én winkeltjes af die je tegenkomt , dan is dat eerder een gezellige drukte te noemen nietwaar ?  We reden dit jaar 1000 kilometer ver , naar de Landes in Frankrijk. Het weer viel best mee  maar echt bikini - weer was het nu ook niet. Wat doe je dan ? Er veel op uit trekken. Het huisje dat we huurden was heel centraal gelegen. We konden zowel naar zee als naar de bergen . Heel tof allemaal.
Daags na thuiskomst zijn we in huis beginnen klussen en daar zijn we nu nog volop mee bezig . Wat zal ik blij zijn als ik alles netjes zal opgepoetst hebben . Gisteren hebben we uren gewerkt aan het in elkaar puzzelen van een kast. Niet bepaald onze favoriete bezigheid. En de kinderen ? Die kwamen af en toe vragen of het of alles wel ok was en gingen dan gezellig verder tv kijken . ..
Tot de volgende keer !

vrijdag 24 juni 2011

hoop

Deze ochtend heb ik een sollicitatiegesprek gehad voor een functie die me ook erg aanspreekt. Mensen motiveren en aanmoedigen is iets wat me wel goed ligt. Wat de job inhoudt vertel ik later wel eens, als ik meer nieuws er over heb gekregen. Ondertussen is het fingers crossed en hopen maar ...
Tot later met meer nieuws !

dinsdag 21 juni 2011

Duimen jullie voor mij ?

Zelden ben ik zo enthousiast geweest bij het lezen van een vacature als deze morgen. In het museum MOT ( museum voor oudere technieken)  in Grimbergen zoeken ze nog een medewerker !
Ik weet niet wat het is maar het klikte meteen tussen mij en de onbekende persoon aan wie ik een sollicitatiebrief stuurde. Een aantal blog-berichten geleden vroeg ik me nog af hoe je medewerker in een museum wordt en hup, ik vind een vacature op Cultuurnet. Ja, hoor ik je nu zeggen, wees maar niet te enthousiast, de ontgoocheling als je die perfecte baan niet hebt is des te groter. Da's waar , mijn enthousiasme is misschien buiten proportie. Maar stel dat het ook met deze sollicitatie niet lukt, dan heb ik toch een geweldige boost van hoop gekregen. Hoop op een job die ik écht, écht heel graag zou willen doen. Met die boost wordt ik weer helemaal mentaal wakker en voel ik de energie in mijn hoofd en lijf weer wat harder stromen. Stel dat het dan toch niets wordt, dan heb ik toch deze mooie ervaring gehad.
Maar laat ons nu maar van uit gaan dat men  zich ginds aangesproken voelt door zoveel enthousiasme en me een kans wil geven . Jongens, wat een energie-stoot moet dat wel geven. Dan geef ik er eentje, om jullie te bedanken omdat jullie zo met me meegeleefd hebben en voor me geduimd hebben. Dan wel doen hé ! Superbedankt !!!!!!

donderdag 16 juni 2011

Jef

Ai, nu ben ik toch wel vergeten een foto te nemen van het Jefke dat ik boetseerde . Ik gaf mijn boetseerwerkje al door aan het meisje dat 'm cadeau wil doen aan haar liefje. Ter compensatie plaats ik hier wat foto's van mijn meer 'ludieke ' werkjes  !





Kersen

Eindelijk ebt de griep  uit mijn lijf weg. Mensen, de microben hadden me flink te pakken, nog steeds voel ik de naweeën van het ziek- zijn :  de hangerigheid van de laatste dagen begint me lelijk te vervelen en telkens  ik mezelf oppep om één of andere klus te gaan doen moet ik toch nog wat inbinden . Dat lelijke weer buiten doet er ook geen deugd aan . Daarjuist kregen we een serieuze stortbui op onze kop. Niet dat ik klaag hoor, de bloemekes  zullen zich wel gulzig laven aan het hemelse water. Ik maak me wel zorgen om de kersen achter in de tuin. Gisteren plukten we - veel eerder dan voorgaande jaren - twee emmers vol . De hele familie mag natuurlijk delen in de oogst maar ik moest me toch reppen om er nog genoeg over te houden voor de confituur die ik er wil van maken. Onderaan de mastodont van een boom is alles wat er te plukken viel geplukt, maar aan de kersen bovenaan kwamen we nog niet toe. Deze waren gisteren al dik, donker en sappig. ik hoop dat de regen niet te veel van deze vitamine- bommetjes op de grond geslagen heeft. Maken jullie ook confituur van verse vruchten? Ik hoor het jullie al zeggen : 't is de moeite niet waard, hoeveel kost een potje nu in de supermarkt ? Ja, als je het zo bekijkt heb je gelijk natuurlijk. Maar ik kan zo genieten van het plukken van het fruit , dat zomaar in je tuin van de boom te halen valt. Het groeit er aan bomen en struiken en je hoeft er helemaal niets voor te doen  ! Je kan bij wijze van spreken de vruchten zomaar van de boom happen .( Dat doet mij aan iets anders denken . Enige tijd geleden vroeg ik me af wie toch stukken uit de aarbeien beet. Het waren geen insecten, je zag echt dat er met tandjes aan geknabbeld was . Ik vond niet één, maar twee schuldigen : ook de hond en de kat hebben het plezier van fruit happen ontdekt ). En om verder te gaan met het verhaal  van de kersen: die kleur, die geur van de confituur, het borrelen van het fruit in de kom .... Eigenlijk , besef ik nu, maak ik confituur voor het plezier van het bereiden zelf, de klaargemaakte potten blijven uiteindelijk best lang op de schelf staan eer ze opengemaakt worden. Dus : wie een potje fruit , met héél veel liefde en plezier klaargemaakt , wil komen halen : altijd welkom !

donderdag 9 juni 2011

Kabouterkes gezocht

Ja , ik had het voelen aankomen. Draaien , keren , zweten in bed en de volgende ochtend met kleine oogjes de dag in gegaan. Sinds gisteren ben ik de gedupeerde drager van één of andere verkoudheidsvirus.  De keel  voelt dichtgeknepen en ik heb wel honger maar geen zin om te eten . Een hap van een boterham nemen, lucht happen, nog een beet van de boterham , lucht happen . Ken je dat ? Ik zal maar niet te veel illustreren hoe ik me voel maar ik kan wel vertellen dat mijn hoofd vol watten lijkt te zitten, mijn ledematen stijf staan van de spierpijn en mijn lijf maar één ding wil : op de bank hangen. Maar ja, er moet nog zoveel gedaan worden hé. De proeven die moeten nagekeken worden liggen te wachten, boodschappen moeten gedaan,   de studenten moeten voorzien worden van een gezonde maaltijd en de strijk, ja , die zal zichzelf niet opplooien vrees ik.  Die kabouterkes waar iedereen zo vaak over praat , op welk e-mailadres  kan ik hen bereiken ? Hebben ze een website ? Kan ik ze te vriend vragen op facebook ? Als iemand me hun telefoonnummer kan doorspelen : graag !

zondag 5 juni 2011

Werk ? Iemand ?

Even een s.o.s ( niet in een fles maar op deze blog ). Ik keek zojuist op de website van VDAB . Het resultaat van mijn zoektocht naar een redelijke job is zó teleurstellend. Ik heb het gevoel dat alle toffe of interessante jobs het openbare net niet bereiken. Hoe wordt je medewerker in  een museum , auteur van toffe artikels of verhalen voor een weekblad,  pedagogisch medewerken in een natuurcentrum ,..... ik noem maar wat. Een  boeiende administratieve job, redelijke baas en toffe collega's inbegrepen zou ook super zijn. Waar o waar zitten deze banen verstopt ? Kijk ik op de verkeerde plaatsen, spreek ik met de verkeerde mensen , zit ik op het verkeerde spoor ?  Wat zie ik over het hoofd en wie helpt me het licht te zien?  Onze jaarlijkse vakantie komt er aan en ik zo er zó graag  onbezorgd kunnen van genieten ... 
Voor wie een idee heeft : klik op onderstaand woord reactie  en laat het me snel weten .Wat ik terug te bieden heb: mijn eeuwig respect en dankbaarheid en een  extra-over-mega-maximus- gelukkig mens  meer  op deze aardbol .
Klik hieronder  klik hieronder klik hieronder klik hieronder klik hieronder

zaterdag 4 juni 2011

In 't proper

Hallo daar !
Hier ben ik , terug van weggeweest !
De voorbije dagen hebben mijn man  en ik ons geconcentreerd op de badkamer. Die was écht wel te vuil geworden. We dachten dat klusje snel te klaren maar zoals je wel weet , als je iets begint te herstellen of op te poetsen zie je plots overal wel werkjes verschijnen die je aandacht verdienen. Nu, we zijn dus begonnen met de  'sanitaire ' ruimte. Ik droomde van een zen -plekje met foto's van hagelwitte stranden en blauwe zeeën, klaterende watervallen of stoere rotsen voor de kust ( cliché , ja , ja, maar wél mooi) . Ik zag rekjes met romantische kaarsjes en roze zoutkristallen in potjes, scrub en zalfjes en smeerseltjes van alle soorten: voor een stralende egale huid, komkommermaskertjes, chocolade-pakkingen, ....Nu , de badkamer is héél netjes geworden , alles is netjes geverfd en afgewassen , maar voor veel potjes en tierlantijntjes is er jammer genoeg geen plaats . Och ja, eerlijk is eerlijk. Al dat gewrijf en geploeter met zalfjes, dat komt er echt zo vaak niet van . Als ik 's avonds na een lange werkdag  even kan verfrissen onder een warme douche en wat anti- rimpelcrème op mijn gezicht kan smeren ben ik al héél erg tevreden. Met een propere pyama aan de zetel induiken en langzaam wegdoezelen voor de tv is ook zalig .......

maandag 30 mei 2011

Lunch

Middag. Tijd voor de 'lunch' . Een chique woord voor : mijn boterhammekes op eten . Zo zijn we er met zijn allen in geslaagd een heel arsenaal van woorden in onze mooie Nederlandse taal te laten binnensluipen die klinken of we allemaal wat hoger op de laddertje staan dan het 'gewone' volk dat nog steeds 'patatten met socissen' en 'nen boterham ' met choco eet. 's Avonds wordt er gelunched . En nadien gaan we nog wat socializen ( lees een babbelke slaan ) op facebook of op de sportclub . Als de dag er zo goed als op zit trekken we onze 'housewear' aan om te 'cocoonen'( of zitten we gezellig in onze sponzen pyama voor de teevee) om nadien te 'revitaliseren ' tijdens onze slaap  met een 'anti -aging crème'  op het gelaat (of blauwe nivea tegen de rimpels, zoals je wil) !
Zo kunnen we natuurlijk nog uren doorgaan . Vermijden kunnen we dit fenomeen niet maar we kunnen wel  ons best doen om onze mooie Nederlandse taal toch wat te eren, vind je niet ?  Voortaan nemen we 's middags gewoon onze brooddoos met huisbelegde boterhammetjes bij de hand en eten we ' s avonds wortelstoemp met hamburgers .  En voor het slapengaan fluisteren we niet zwoel in het oor van onze geliefde ' I love you ' maar : 'ik zienuzograag '. Proberen ?

zaterdag 28 mei 2011

Gratis actie: spaar punten op het werk !

Wat een wind vandaag ! De vijgenboom die we veertien dagen geleden kochten draagt welgeteld nog zeven bladeren. Als dat maar goed komt . Zo'n vijgenboom is best wel een investering, goedkoop is die niet. Gelukkig hebben we' m kunnen aanschaffen met eco-cheques. Die lagen er al van vorig jaar en tot hier toe hadden we nog niet echt iets ecologisch verantwoord aan te schaffen. Je moet niet denken dat dat komt omdat we niet zo groendenkend zijn hoor . We hebben gewoon gewacht tot we die cheques zinvol konden besteden. Al bij al zien we ons geld toch maar liever in gewone euro  uitgekeerd. Wat gaan ze anders nog allemaal bedenken ?  Sportcheques misschien  die iedereen aan het sporten zou moeten zetten. Of boekencheques om de papieren media een nieuwe boost te geven. Medische cheques : uit te wisselen bij een dokter of psychiater die je dan snel weer kan fixen  met een pilletje zodat je niet te veel dagen verlet hebt op het werk. Wat denk je van cheques voor huishoudhulp, oppashulp of kindertaxi -cheques Alles om het evenwicht werk -privé stabiel te houden nietwaar !  Of nog zo'n idee : spaarpunten op het werk. Wie slechts één keer op een dag gaat plassen verdient een spaarpunt. Wie de baas zijn koffie brengt verdient er twee.  Wie niet praat onder het arbeiden krijgt een bonus van vijf  punten . Wie de baas altijd gelijk heeft kan rekenen op een extraatje van tien punten . Maar je kan ook verliezen natuurlijk .Punten moeten onmiddellijk worden teruggegeven in geval van :  een te langdurig wc- bezoek , flirten aan het koffie-apparaat, tegenspreken, niet kunnen overwerken wegens kinderen die op je wachten in de opvang. Op het einde van de maand mag je dan uit een catalogus kiezen. De mooie cadeaus , daar moet je natuurlijk héél lang voor sparen, maar voor een handvol punten kan je al een sticker, balpen of notablokje van je firma verkrijgen. Mooi meegenomen , nietwaar ?

donderdag 26 mei 2011

Boetseren

Vandaag sla ik aan het boetseren. Al een aantal weken vraagt een kennis om een portretje te maken van haar 'Jefke' . Ze wil het hem  graag cadeau geven voor zijn verjaardag . Zoals altijd heb ik het klusje maar uitgesteld en uitgesteld. Vóór ik aan zo'n opdracht begin heb ik altijd een soort van faalangst. Dan begin ik lichtjes te panikeren en bekruipt me de gedachte van ' wat heb ik nu weer beloofd, waar ben ik nu weer aan begonnen ? '. Wanneer ik vanuit mijn fantasie boetseer verander ik tijdens het kneden  nog vaak van gedachte. Dan probeer ik allerlei vormen uit waarvan ik dan denk : "Hé, die heb ik nog niet gehad, laat ik die maar eens nemen ." Bij een portret heb je die vrijheid niet natuurlijk. Dan kan je niet echt experimenteren met neuzen, monden of oren. Het liefst moet het portret toch een béétje op de oorspronkelijke persoon lijken natuurlijk. Als ik dan eindelijk de moed heb gevonden om er aan te beginnen valt het vaak wel goed mee hoor, maar die koudwatervrees moet  altijd eerst overwonnen worden.  Nu , als ik eenmaal bezig ben is dat allemaal rap vergeten. dan verlies ik me in mijn gedachten en geniet ik van de verse klei die soepel meegeeft en doet wat ik vraag -of niet , kan ook gebeuren natuurlijk. Als ik er aan denk zal ik eens een foto plaatsen op deze blog. En als er geen foto komt dan is de klei waarschijnlijk in een gefrustreerde bui terug verworden tot een gewone harde bol knutselklei. Wish me luck !

woensdag 25 mei 2011

Vogeltjes

Toen ik gisteren op keek van mijn computer leek het of allemaal kleine vogeltjes rond mijn hoofd dansten  ( te veel naar Tom en Jerry gekeken zeker ? ). De hele dag heb ik correctiewerk aan drukproeven gedaan . Driehonderdtwintig bladzijden controleren op schrijfwijzen, cijfertjes, spaties, dubbele balkjes ... Driehonderdtwintig ! Er kwam maar geen einde aan ...
Gelukkig heb ik vandaag mijn zinnen wat kunnen verzetten. Vanmiddag was er een verjaardagsfeestje van mijn kleine nichtje . Zes wordt ze er al.
Wij dus naar de speeltuin met elf kleine hummeltjes .  Daar werden ze voorzien van drankjes en pannenkoeken , een ijsje en veel speelpret. De uitbaatster had zich zelfs de moeite genomen om met dit warme weer een dik berenpak aan te trekken. Chapeau !  Wat een mens toch allemaal doet om dat kleine grut tevreden te stellen. En ook de mama's en de papa's zullen vanavond eens diep zuchten  als de kroost eerder dan gewoonlijk doodmoe en knikkebollend naar bed gaat . Ooit moet er toch een moment komen dat die overactieve stressballetjes moe worden ?  Dat zou je in ieder geval denken, hoewel sommigen onder hen best een lange strijd kunnen aangaan voor ze zich willen overgeven aan hun broodnodige slaap. Wel , ik zal me rap gewonnen geven hoor straks , zeker weten !

zondag 22 mei 2011

Maximus

Het grootste, zeer groot, maxime , meer , het meest ......Onze zoon loopt al ijsberend zijn Latijnse woordjes te oefenen. Vader waakt er als een goede coach over of hij het wel grondig doet. Gelukkig dat onze papa niet in het onderwijs staat. Bij zijn geboorte was het zakje met talenten en vaardigheden al vol toen zich de deugd 'geduld' aanbood. Dat kon er net niet  meer bij vrees ik ...Zoon heeft enerzijds graag wat feedback bij het leren van zijn lessen, maar anderzijds stelt het opvragen van de lessen de relatie tussen vader en zoon wel eens op proef moet ik zeggen. Ik zit aan mijn computer en hoor het allemaal lijdzaam aan .
Ik zou nog moeten werken , ik werk momenteel als auteur voor een educatieve uitgeverij,  maar het gaat me niet goed af vandaag. Neen, de ideeën willen niet zo vlotjes komen op het moment. De voorbije maanden had ik daar nog niet één keer last van maar ik ben momenteel wat  ' schrijfmoe'. Niet voor mijn blog hoor, dat hélemaal niet, schrijven aan jullie, geïnteresseerde onbekende vrienden, vind ik bijzonder leuk ! Maar voor de uitgeverij is de motivatie wat geminderd. Ik heb geen probleem met hard werken, met plezier werk ik zelfs op zon- en feestdagen , maar ik heb er graag wat eerlijkheid en respect voor terug  ( en een eervolle verloning, wat nu toch helemaal niet het geval is). Ik blijf het er moeilijk mee hebben als ik gewaar word dat er grandioos misbruik gemaakt wordt van zoveel bereidwilligheid. Dat de zoon maar flink oefent voor school , dan kan hij later ceo of zo iets worden. Die staan vanboven op de ladder , niet op de laagste treetjes zoals zovelen van ons . Liever maximus dan minimus , als het geluk wat mee zit tenminste....
Groetjes en nog een zonnige en deugddoende zondag gewenst !
Lien

donderdag 19 mei 2011

Eén kopje koffie

Ha, middagpauze ! Tijd voor een boterhammetje met een kopje ( géén tasje corrigeerde iemand laatst ) koffie. Ik heb hem het liefste met een vleugje melk, geen suiker. Een espresso als het kan. Zelf heb ik een senseo die ik niet meer kan missen. Wanneer ik een kopje aangeboden krijg met een 'ouderwets' gebrouwen koffietje (lees: een doodgewoon koffiezetapparaat)  zal ik het vriendelijk aannemen maar in mezelf toch verlangen naar zo een heerlijk schuimend en net -niet -te -straf bakje troost. Het allerlekkerste zijn die kleine espresso-tjes die je in Italië kan krijgen. Twee teugen en je koffie is uit, maar nadien, die kick, die warme gloed in je lijf, het mentale wakker worden, het gevoel van nu-kan-ik-er -weer-tegen, waaauw ...Neen , dat kan zelfs een senseo-kopje niet evenaren .Sorry mensen, ik moet er vandoor, mijn koffie- addictie speelt weer op !

maandag 16 mei 2011

Vandaag-geen-roddel-dag .

Aan gedacht vandaag ? Iemand ? Moeilijk hé, een keertje niet willen roddelen. We passen de regels wat aan : kleine, onschuldige roddeltjes kunnen geen kwaad, grove en onjuiste beschuldigingen blijven taboe. Beter zo? En nu wat anders . Wie van jullie heeft een leuk weekend gehad ? 't Was wel wat wennen aan de koude want ondertussen zijn we onze zomergarderobe al goed gewoon maar het kon niet blijven duren hé, dat zalige lentezonnetje. We hebben ons wel al wat aan het overvloedige licht kunnen laven, we kunnen een tijdje voort. Hopelijk kunnen we ons deze zomer nog genoeg in die zalige warmte wentelen en staan er ons nog vele gezellige avonden bij de tuinhaard te wachten. Och , wat kan het leven zalig zijn ! ( Maar nu eventjes niet want ik moet dringend terug  aan het werk ...)

zaterdag 14 mei 2011

haha

Haha, blogger werkt weer ! Dan kan ik eindelijk mijn hart nog eens luchten. Ik doe mijn best om de toon luchtig te houden maar dat is niet zo gemakkelijk vandaag. Weet je waar ik echt niet tegen kan ? Waar mijn haren rechtop van gaan staan, ik gekrulde tenen krijg, ik me de pleuris aan erger ? Aan mensen die andere mensen negeren om zich niet te moeten verantwoorden. Bah, bah en nog eens bah. Het lijkt wel een modegril want meer en meer maak ik het mee: er  is een meningsverschil en hup, de ene partij geeft op en probeert zijn gelijk maar te halen door de ander te negeren: mails en sms-jes worden niet beantwoord, de telefoon wordt afgedrukt,.... Nog hatelijker is het als je baas dat doet want dan is het gevoel van onmacht des te groter. Verschrikkelijk frustrerend vind ik dat en ik wordt er zóóó ongelukkig van . En dan 's avonds ligt het te malen in je hoofd: hoe maak ik weer contact? ET phone home, ET phone home.....Maar thuis nemen ze  de telefoon niet op.   Wat is er zo moeilijk aan een open communicatie? Ieder heeft toch recht op zijn mening ? Ok, de baas heeft over het algemeen meer recht op zijn mening dan zijn werknemers, dat is nu eenmaal zo, maar hij moet zijn mening dan wel constructief , motiverend en vooral verstandig gebruiken, dat lijkt me logisch toch ? Iedereen doet toch zijn best ? In deze virtuele wereld heb ik makkelijk praten natuurlijk , in het echt is het nog heel wat anders, ik weet het wel.
Hiermee heb ik het toch eens kunnen zeggen, voilà. Vraagje: is mijn toekomstige baas aanwezig? Ja ? Wil u even vergeten wat u in dit stukje heeft gelezen ?  (Of kan u iemand met het hart op de tong maar bloedeerlijk , hardwerkend en 100% betrouwbaar goed gebruiken ? )
Groetjes !

maandag 9 mei 2011

maandag 16 mei: vandaag-géén-roddel-dag

Hier zijn we dan weer !  Potverdorie , wat werkt dat bloggen verslavend  ! En therapeutisch. Even wat vertellen over de voorbije dag en hup, je stuur je boodschap de ruimte in . Als je het zo stelt is het zelfs niet echt nodig dat iemand dit verhaal dan leest, maar het is wel leuk natuurlijk. Enerzijds is het schrijven fijner als je dat doet voor een publiek en anderzijds hoop je als blogger de ander toch wat te amuseren met je schrijfsels. De gedachte dat een ander soms wel eens denkt: 'hé, dat overkomt mij ook wel eens', geeft dan een geruststellend gevoel want je bent niet de enige die soms dobbert tussen de twee gedachten:' genieten of overleven.' Mensen hebben vandaag de dag de neiging om te verstoppen wat ze werkelijk voelen, bang als ze zijn dat ze hierop zullen beoordeeld worden door de ander. Op die manier lopen we uiteindelijk allemaal rond als kiekens zonder kop, ons afvragend: hoe denkt de ander hier of daar over ? Maar het vragen ? Moeilijk is dat, moeilijk is dat, ook voor mij hoor, zeker weten ! Sommigen pakken het slim aan aan starten één of andere roddel  met als eigenlijke bedoeling bondgenoten te zoeken voor hetzelfde doel. Het verschil bij roddel is natuurlijk dat dat doel vaak niet zo zuiver is en vaak bedoeld is om de aandacht op een ander te richten en zo zelf buiten schot te blijven.Allemaal des mensens hoor, dat wel. Soms is het echter best erg hoe men een ander hier schade mee berokkent. Zeg, zou dat eens geen goed idee zijn ? Er bestaan al: moederdag, vaderdag, dierendag, auto-vrije dag, dag van het milieu, secretaressendag,....Volgende maandag  16 mei roep ik uit tot : vandaag -geen-geroddel-dag ! Zou dat lukken ? Wie doet mee ? Och, en aan al diegenen die me een dromer vinden , laat me toch, dromen is zo leuk ! Probeer zelf maar eens, vóór je het weet heb je de smaak te pakken !

zondag 8 mei 2011

Moederdag

Moederdag,
Eerlijk gezegd had ik er niet veel van verwacht. 't Is te zeggen. Ik heb er de voorbije dagen niet echt veel bij stilgestaan dat het vandaag de dag is waarop vele mama's met bloemen,  geurtjes,  bongo-bonnen of etentjes bedacht worden. Toch geef ik toe dat ik best wel een beetje hoopte om op deze dag wat extra aandacht te krijgen. Ja, je kan er tegen zijn . Als man kan en mag je het excuus gebruiken dat van deze dag vooral commerçanten beter worden. Maar dan moeten zij wel beloven dat zij hun appreciatie voor moeder de vrouw af en toe op een andere manier en een ander moment zullen uitdrukken. En , wees eens eerlijk mannen van ons, hoe vaak gebeurt dat écht. Chapeau voor de mannelijke wederhelften onder ons die af en toe weten te verrassen met een bloemetje , een onaangekondigd etentje,  een klein geschenkje op het hoofdkussen van moederlief, maar mag ik stellen dat dat eerder uitzonderingen zijn ? Als ik fout ben laat me dat zeker weten , ik kan me vergissen natuurlijk ! En ja, nog iets , als een vrouw zegt dat ze niet veel hoeft, dat ze al blij is met een dikke knuffel, mannen, hou jezelf niet dom, natuurlijk weten jullie dat ze eigenlijk wil zeggen: verras mij, toon mij maar een keer wat ik waard ben voor jullie !
Dus wat ik eigenlijk wou vertellen: ik was deze ochtend héél aangenaam verrast toen ik een mooi gedekte tafel aantrof met bloemen, echte en mooi geknutselde, een porseleinen schaal met een mooie handgeschreven tekst er op,  bioscoopticketjes ( weliswaar gewonnen maar dochterlief heeft ze aan mama gegund terwijl ze zelf héél graag een filmpje meepikt ) en een kaart met een bijzondere tekst er op. Ja ja , ze weten me te waarderen mijn sloebers, wat kan een mama zich nog meer wensen ! En aan de mama's die vandaag en alle dagen van het jaar wat minder bedacht worden met attenties:  vandaag wil ik , van mama tot mama , jullie een hart onder de riem steken: proficiat  en bedankt voor alles wat jullie voor kroost, de toekomst van de mensheid, elke dag opnieuw doen ! Hé, jij daar, dit is helemaal niet melig, iedereen krijgt toch graag eens een bedankje? Jij ook , geef maar toe !

donderdag 5 mei 2011

Het wonder van de 'grote kuis'.

Deze ochtend had ik de keuze: zitten kniezen voor de computer of voor de krant. ( Is  de echte Osama nu overmeesterd of niet ?)  of het huis netjes maken. Neen, ik poets niet graag . Echt, echt, echt niet. En toch kan ik er zo van genieten als alles mooi aan kant is. Dus vandaag ben ik maar begonnen aan het grote werk: boenen. Alles wat maar boen-baar is in huis moest er aan geloven. Eenmaal high van de terpentijn in de vloeibare boenwas was ik niet meer te stoppen . ( Oud mopje van de kinderen in een nieuwe versie: wat was was voor was was was ? proper ? Doordenkertje !) Ondertussen re-stylde ik het huis: de computer, een tafeltje , de boeken-mand,...kregen allemaal een ander plaatsje. En als beloning trok ik naar de winkel om een nieuw tafelkleedje. Bij thuiskomst waren de tienerzoon en -dochter niét tevreden : alles moest weer 'normaal' en het tafelnapje was ook al niet mooi. ( Ik koos nochtans voor een retro-motiefje, very 'in ' tegenwoordig). Maar ik geef me niet zomaar gewonnen . Als ze alles weer normaal willen zullen ze zelf de spullen weer moeten verhuizen. En dat zien ze dan ook weer niet zitten. Strike voor de mama !

dinsdag 3 mei 2011

Opnieuw een zonnige dag !

Vandaag schijnt opnieuw het zonnetje , waar hebben we dat aan verdient ? Wat kan ik genieten van alle struiken en bomen die in bloei staan ! Klinkt melig maar het is wel waar . Voor diegenen die de kunst van het genieten wat kwijt geraakt zijn : kijk naar buiten, zie je natuur ? Genieten maar ! Zie je een muur ? Kijk omhoog en speur de wolken en de vogels op, stel je in hun plaats , een ogenblik maar: geniet van je vrijheid met volle teugen, één ogenblik lang. Zie je enkel grauwe collega's om je heen ? Dan zal je fantasie het werk moeten doen vrees ik ....
Hoewel ik vandaag een serieuze down-dag heb doe ik miijn uiterste best om toch de goeie kanten van 't leven te zien. Hoe ik aan die dip-dag kom ? Mijn gevoel voor rechtvaardigheid heeft me weer eens de das om gedaan . Ik heb het lang verdragen maar genoeg is genoeg: mensen leegzuigen, manipuleren , liegen ,....allemaal voor de hoogste God: geld, het is niet aan mij besteed. Natuurlijk weet ik ook wel dat we , als puntje bij paaltje komt, we allemaal  eerst voor onszelf moeten zorgen. Daarvoor heb ik vaak genoeg met mijn hoofd tegen de muur gelopen om dat te leren.Maar mensen tot het uiterste van hun krachten drijven ? Nee, ik zeg het , het is niet aan mij besteed. Gevolg: een zoektocht naar een nieuwe job . Wie helpt me ? Oh, wie helpt me ?

zondag 1 mei 2011

Overleven

Vandaag was het toch wat meer overleven dan genieten. De 'kleine' zus trakteerde op een zalige barbecue bij haar thuis. Dat mooie weer blijft maar duren !' t Is te hopen dat er genoeg zonnetje over blijft voor deze zomer...En toch  heb ik  vandaag een piekerdag , de vraag is steeds : overleven of genieten .  In hoeverre ga je in een job mee met  de gedachte dat werken 'overleven ' is . Ben ik te oud geworden om te dromen dat er toch nog jobs bestaan waar je elke dag fluitend heen gaat ? ( Da's nu wel wat overdreven misschien, maar je begrijpt wat ik bedoel ). Wat moet een mens doen  om  managers, coördinatoren, directeurs ,...te overtuigen dat gemotiveerde en gelukkige werknemers veel productiever zijn en geen energie en tijd verspillen aan roddelen, ergernissen, imponeren,na-ijver en ander uiterlijk vertoon waar veelal niet veel goeds uit voort komt ?  Iemand enige idee ? Voor suggesties en ideeën kan je terecht in onderstaande mailbox. Groetjes !
Lien

zaterdag 30 april 2011

Hoera , ' t is zaterdag !

Wat doet een mens zoal in het weekend ? Op vrijdag maak je grootste plannen : wat rommelen in het huishouden, een grote berg strijk wegwerken, wassen want het weer is ideaal om de lakens buiten op te hangen  ...! En dan is het zaterdagochtend en raak je niet uit je bed omdat je zo opziet tegen het werk dat in huis op je ligt te wachten. Pas om half elf opgestaan ... Shame on me ! Wat ben ik stiekem jaloers op al die mensen die vóór dag en dauw al de auto hebben gewassen , onkruid gewied, boodschappen gedaan ... Bovendien blijven ze maar doorgaan als duracell -konijntjes, die gaan ook twee keer langer mee. Echt waar, als je het geluk hebt tot deze groep van het mensendom te horen dan leef je toch twee keer zo intens ? Of zie ik dat fout ? Maar geen nood. Eens dit spaarlampje dan op volle toeren begint te draaien valt het best wel mee. En mag ik troost bij jullie zoeken ? Lukt het jullie ook niet om jullie huis altijd en elke minuut van de dag mr. Proper -schoon te houden ? Please zeg me dat dat bij jullie ook zo het geval is, gedeeld schuldgevoel ( jaja , ik ben een echte vrouw) is half schuldgevoel niet waar ? Of laten we dat gedeelte maar achterwege en geven we gewoon de schuld aan het zonnetje dat met zijn verkwikkende zonnestralen roept om buiten te komen ? Wie kan aan die verleiding nu weerstaan ? Toch ?

vrijdag 29 april 2011

Wat een dag !

De zon schijnt, het is vrijdagnamiddag.... Wat wil een mens nog meer ? Wat zullen we dit weekend doen ? Naar het voetbal van de zoon gaan ? Naar de stad winkelen met de dochter ? Een filmpje meepikken ? Alle mogelijkheden liggen open . (Poetsen is ook een optie , maar eentje waar ik liever niet aan denk ).

Even nog een slechte nieuws van gisteren verwerken : zoek maar een andere job ( lees , je bent niet commercieel genoeg ingesteld , je bent niet bereid om voor ons over lijken te gaan , ...) . Wat nu ? De grote vraag die we liever niet stellen maar waar velen van ons mee geconfronteerd worden. Zoals gezegd , even laten bezinken en dan aan de slag. Naast de vele ditjes en datjes zal ik ook nog wel eens vermelden hoe de zoektocht verloopt naar een fijne job waarin ik mijn creativiteit en sociale inzet mag uitleven. Vandaag bekeek ik al enkele job-sites maar wat ik daar vond zijn toch meestal klussen waar men niemand voor vind.

Joehoe, perfecte ideale job ? Waar heb je je verstopt ?