Eén kopje koffie

Ha, middagpauze ! Tijd voor een boterhammetje met een kopje ( géén tasje corrigeerde iemand laatst ) koffie. Ik heb hem het liefste met een vleugje melk, geen suiker. Een espresso als het kan. Zelf heb ik een senseo die ik niet meer kan missen. Wanneer ik een kopje aangeboden krijg met een 'ouderwets' gebrouwen koffietje (lees: een doodgewoon koffiezetapparaat)  zal ik het vriendelijk aannemen maar in mezelf toch verlangen naar zo een heerlijk schuimend en net -niet -te -straf bakje troost. Het allerlekkerste zijn die kleine espresso-tjes die je in Italië kan krijgen. Twee teugen en je koffie is uit, maar nadien, die kick, die warme gloed in je lijf, het mentale wakker worden, het gevoel van nu-kan-ik-er -weer-tegen, waaauw ...Neen , dat kan zelfs een senseo-kopje niet evenaren .Sorry mensen, ik moet er vandoor, mijn koffie- addictie speelt weer op !