Haha, blogger werkt weer ! Dan kan ik eindelijk mijn hart nog eens luchten. Ik doe mijn best om de toon luchtig te houden maar dat is niet zo gemakkelijk vandaag. Weet je waar ik echt niet tegen kan ? Waar mijn haren rechtop van gaan staan, ik gekrulde tenen krijg, ik me de pleuris aan erger ? Aan mensen die andere mensen negeren om zich niet te moeten verantwoorden. Bah, bah en nog eens bah. Het lijkt wel een modegril want meer en meer maak ik het mee: er is een meningsverschil en hup, de ene partij geeft op en probeert zijn gelijk maar te halen door de ander te negeren: mails en sms-jes worden niet beantwoord, de telefoon wordt afgedrukt,.... Nog hatelijker is het als je baas dat doet want dan is het gevoel van onmacht des te groter. Verschrikkelijk frustrerend vind ik dat en ik wordt er zóóó ongelukkig van . En dan 's avonds ligt het te malen in je hoofd: hoe maak ik weer contact? ET phone home, ET phone home.....Maar thuis nemen ze de telefoon niet op. Wat is er zo moeilijk aan een open communicatie? Ieder heeft toch recht op zijn mening ? Ok, de baas heeft over het algemeen meer recht op zijn mening dan zijn werknemers, dat is nu eenmaal zo, maar hij moet zijn mening dan wel constructief , motiverend en vooral verstandig gebruiken, dat lijkt me logisch toch ? Iedereen doet toch zijn best ? In deze virtuele wereld heb ik makkelijk praten natuurlijk , in het echt is het nog heel wat anders, ik weet het wel.
Hiermee heb ik het toch eens kunnen zeggen, voilà. Vraagje: is mijn toekomstige baas aanwezig? Ja ? Wil u even vergeten wat u in dit stukje heeft gelezen ? (Of kan u iemand met het hart op de tong maar bloedeerlijk , hardwerkend en 100% betrouwbaar goed gebruiken ? )
Groetjes !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten