Het wonder van de 'grote kuis'.

Deze ochtend had ik de keuze: zitten kniezen voor de computer of voor de krant. ( Is  de echte Osama nu overmeesterd of niet ?)  of het huis netjes maken. Neen, ik poets niet graag . Echt, echt, echt niet. En toch kan ik er zo van genieten als alles mooi aan kant is. Dus vandaag ben ik maar begonnen aan het grote werk: boenen. Alles wat maar boen-baar is in huis moest er aan geloven. Eenmaal high van de terpentijn in de vloeibare boenwas was ik niet meer te stoppen . ( Oud mopje van de kinderen in een nieuwe versie: wat was was voor was was was ? proper ? Doordenkertje !) Ondertussen re-stylde ik het huis: de computer, een tafeltje , de boeken-mand,...kregen allemaal een ander plaatsje. En als beloning trok ik naar de winkel om een nieuw tafelkleedje. Bij thuiskomst waren de tienerzoon en -dochter niét tevreden : alles moest weer 'normaal' en het tafelnapje was ook al niet mooi. ( Ik koos nochtans voor een retro-motiefje, very 'in ' tegenwoordig). Maar ik geef me niet zomaar gewonnen . Als ze alles weer normaal willen zullen ze zelf de spullen weer moeten verhuizen. En dat zien ze dan ook weer niet zitten. Strike voor de mama !