Mensen vertellen me dat ik meer moet doen met mijn creativiteit. Dan pas zou ik me goed in mijn vel voelen. En 't is waar, ik bén op mijn best als ik mijn eigen hersenspinsels de vrije loop mag geven. Hier in dat kopke houdt het produceren van ideeën nooit of te nimmer op. Vermoeiend is dat wel, ja, maar vervelend is het nooit! Ik ben een dromer, altijd al geweest en dat zal vrees ik niet meer veranderen. Dat neemt niet weg dat ook mijn volgende job waarschijnlijk niet veel ruimte zal laten voor eigen initiatief en inbreng. Het is een feit dat je van creativiteit geen brood kan kopen voor je gezin. Maar diep in mijn hart weet ik dat ik pas gelukkig zal zijn als ik mijn eigen ding zou mogen doen. Bij deze lanceer ik maar weer eens een oproep in het ijle: mecenas gevraagd. Is er ergens een goede ziel die me wil sponseren bij het verwezenlijken van mijn dromen?
Ondertussen zal ik toch maar met beide voeten op de grond blijven vrees ik. Dat valt toch wat zachter, is het niet?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten