Het wonder van de 'grote kuis'.

Deze ochtend had ik de keuze: zitten kniezen voor de computer of voor de krant. ( Is  de echte Osama nu overmeesterd of niet ?)  of het huis netjes maken. Neen, ik poets niet graag . Echt, echt, echt niet. En toch kan ik er zo van genieten als alles mooi aan kant is. Dus vandaag ben ik maar begonnen aan het grote werk: boenen. Alles wat maar boen-baar is in huis moest er aan geloven. Eenmaal high van de terpentijn in de vloeibare boenwas was ik niet meer te stoppen . ( Oud mopje van de kinderen in een nieuwe versie: wat was was voor was was was ? proper ? Doordenkertje !) Ondertussen re-stylde ik het huis: de computer, een tafeltje , de boeken-mand,...kregen allemaal een ander plaatsje. En als beloning trok ik naar de winkel om een nieuw tafelkleedje. Bij thuiskomst waren de tienerzoon en -dochter niét tevreden : alles moest weer 'normaal' en het tafelnapje was ook al niet mooi. ( Ik koos nochtans voor een retro-motiefje, very 'in ' tegenwoordig). Maar ik geef me niet zomaar gewonnen . Als ze alles weer normaal willen zullen ze zelf de spullen weer moeten verhuizen. En dat zien ze dan ook weer niet zitten. Strike voor de mama !

Opnieuw een zonnige dag !

Vandaag schijnt opnieuw het zonnetje , waar hebben we dat aan verdient ? Wat kan ik genieten van alle struiken en bomen die in bloei staan ! Klinkt melig maar het is wel waar . Voor diegenen die de kunst van het genieten wat kwijt geraakt zijn : kijk naar buiten, zie je natuur ? Genieten maar ! Zie je een muur ? Kijk omhoog en speur de wolken en de vogels op, stel je in hun plaats , een ogenblik maar: geniet van je vrijheid met volle teugen, één ogenblik lang. Zie je enkel grauwe collega's om je heen ? Dan zal je fantasie het werk moeten doen vrees ik ....
Hoewel ik vandaag een serieuze down-dag heb doe ik miijn uiterste best om toch de goeie kanten van 't leven te zien. Hoe ik aan die dip-dag kom ? Mijn gevoel voor rechtvaardigheid heeft me weer eens de das om gedaan . Ik heb het lang verdragen maar genoeg is genoeg: mensen leegzuigen, manipuleren , liegen ,....allemaal voor de hoogste God: geld, het is niet aan mij besteed. Natuurlijk weet ik ook wel dat we , als puntje bij paaltje komt, we allemaal  eerst voor onszelf moeten zorgen. Daarvoor heb ik vaak genoeg met mijn hoofd tegen de muur gelopen om dat te leren.Maar mensen tot het uiterste van hun krachten drijven ? Nee, ik zeg het , het is niet aan mij besteed. Gevolg: een zoektocht naar een nieuwe job . Wie helpt me ? Oh, wie helpt me ?

Overleven

Vandaag was het toch wat meer overleven dan genieten. De 'kleine' zus trakteerde op een zalige barbecue bij haar thuis. Dat mooie weer blijft maar duren !' t Is te hopen dat er genoeg zonnetje over blijft voor deze zomer...En toch  heb ik  vandaag een piekerdag , de vraag is steeds : overleven of genieten .  In hoeverre ga je in een job mee met  de gedachte dat werken 'overleven ' is . Ben ik te oud geworden om te dromen dat er toch nog jobs bestaan waar je elke dag fluitend heen gaat ? ( Da's nu wel wat overdreven misschien, maar je begrijpt wat ik bedoel ). Wat moet een mens doen  om  managers, coördinatoren, directeurs ,...te overtuigen dat gemotiveerde en gelukkige werknemers veel productiever zijn en geen energie en tijd verspillen aan roddelen, ergernissen, imponeren,na-ijver en ander uiterlijk vertoon waar veelal niet veel goeds uit voort komt ?  Iemand enige idee ? Voor suggesties en ideeën kan je terecht in onderstaande mailbox. Groetjes !
Lien