Gratis actie: spaar punten op het werk !

Wat een wind vandaag ! De vijgenboom die we veertien dagen geleden kochten draagt welgeteld nog zeven bladeren. Als dat maar goed komt . Zo'n vijgenboom is best wel een investering, goedkoop is die niet. Gelukkig hebben we' m kunnen aanschaffen met eco-cheques. Die lagen er al van vorig jaar en tot hier toe hadden we nog niet echt iets ecologisch verantwoord aan te schaffen. Je moet niet denken dat dat komt omdat we niet zo groendenkend zijn hoor . We hebben gewoon gewacht tot we die cheques zinvol konden besteden. Al bij al zien we ons geld toch maar liever in gewone euro  uitgekeerd. Wat gaan ze anders nog allemaal bedenken ?  Sportcheques misschien  die iedereen aan het sporten zou moeten zetten. Of boekencheques om de papieren media een nieuwe boost te geven. Medische cheques : uit te wisselen bij een dokter of psychiater die je dan snel weer kan fixen  met een pilletje zodat je niet te veel dagen verlet hebt op het werk. Wat denk je van cheques voor huishoudhulp, oppashulp of kindertaxi -cheques Alles om het evenwicht werk -privé stabiel te houden nietwaar !  Of nog zo'n idee : spaarpunten op het werk. Wie slechts één keer op een dag gaat plassen verdient een spaarpunt. Wie de baas zijn koffie brengt verdient er twee.  Wie niet praat onder het arbeiden krijgt een bonus van vijf  punten . Wie de baas altijd gelijk heeft kan rekenen op een extraatje van tien punten . Maar je kan ook verliezen natuurlijk .Punten moeten onmiddellijk worden teruggegeven in geval van :  een te langdurig wc- bezoek , flirten aan het koffie-apparaat, tegenspreken, niet kunnen overwerken wegens kinderen die op je wachten in de opvang. Op het einde van de maand mag je dan uit een catalogus kiezen. De mooie cadeaus , daar moet je natuurlijk héél lang voor sparen, maar voor een handvol punten kan je al een sticker, balpen of notablokje van je firma verkrijgen. Mooi meegenomen , nietwaar ?

Boetseren

Vandaag sla ik aan het boetseren. Al een aantal weken vraagt een kennis om een portretje te maken van haar 'Jefke' . Ze wil het hem  graag cadeau geven voor zijn verjaardag . Zoals altijd heb ik het klusje maar uitgesteld en uitgesteld. Vóór ik aan zo'n opdracht begin heb ik altijd een soort van faalangst. Dan begin ik lichtjes te panikeren en bekruipt me de gedachte van ' wat heb ik nu weer beloofd, waar ben ik nu weer aan begonnen ? '. Wanneer ik vanuit mijn fantasie boetseer verander ik tijdens het kneden  nog vaak van gedachte. Dan probeer ik allerlei vormen uit waarvan ik dan denk : "Hé, die heb ik nog niet gehad, laat ik die maar eens nemen ." Bij een portret heb je die vrijheid niet natuurlijk. Dan kan je niet echt experimenteren met neuzen, monden of oren. Het liefst moet het portret toch een béétje op de oorspronkelijke persoon lijken natuurlijk. Als ik dan eindelijk de moed heb gevonden om er aan te beginnen valt het vaak wel goed mee hoor, maar die koudwatervrees moet  altijd eerst overwonnen worden.  Nu , als ik eenmaal bezig ben is dat allemaal rap vergeten. dan verlies ik me in mijn gedachten en geniet ik van de verse klei die soepel meegeeft en doet wat ik vraag -of niet , kan ook gebeuren natuurlijk. Als ik er aan denk zal ik eens een foto plaatsen op deze blog. En als er geen foto komt dan is de klei waarschijnlijk in een gefrustreerde bui terug verworden tot een gewone harde bol knutselklei. Wish me luck !

Vogeltjes

Toen ik gisteren op keek van mijn computer leek het of allemaal kleine vogeltjes rond mijn hoofd dansten  ( te veel naar Tom en Jerry gekeken zeker ? ). De hele dag heb ik correctiewerk aan drukproeven gedaan . Driehonderdtwintig bladzijden controleren op schrijfwijzen, cijfertjes, spaties, dubbele balkjes ... Driehonderdtwintig ! Er kwam maar geen einde aan ...
Gelukkig heb ik vandaag mijn zinnen wat kunnen verzetten. Vanmiddag was er een verjaardagsfeestje van mijn kleine nichtje . Zes wordt ze er al.
Wij dus naar de speeltuin met elf kleine hummeltjes .  Daar werden ze voorzien van drankjes en pannenkoeken , een ijsje en veel speelpret. De uitbaatster had zich zelfs de moeite genomen om met dit warme weer een dik berenpak aan te trekken. Chapeau !  Wat een mens toch allemaal doet om dat kleine grut tevreden te stellen. En ook de mama's en de papa's zullen vanavond eens diep zuchten  als de kroost eerder dan gewoonlijk doodmoe en knikkebollend naar bed gaat . Ooit moet er toch een moment komen dat die overactieve stressballetjes moe worden ?  Dat zou je in ieder geval denken, hoewel sommigen onder hen best een lange strijd kunnen aangaan voor ze zich willen overgeven aan hun broodnodige slaap. Wel , ik zal me rap gewonnen geven hoor straks , zeker weten !

Maximus

Het grootste, zeer groot, maxime , meer , het meest ......Onze zoon loopt al ijsberend zijn Latijnse woordjes te oefenen. Vader waakt er als een goede coach over of hij het wel grondig doet. Gelukkig dat onze papa niet in het onderwijs staat. Bij zijn geboorte was het zakje met talenten en vaardigheden al vol toen zich de deugd 'geduld' aanbood. Dat kon er net niet  meer bij vrees ik ...Zoon heeft enerzijds graag wat feedback bij het leren van zijn lessen, maar anderzijds stelt het opvragen van de lessen de relatie tussen vader en zoon wel eens op proef moet ik zeggen. Ik zit aan mijn computer en hoor het allemaal lijdzaam aan .
Ik zou nog moeten werken , ik werk momenteel als auteur voor een educatieve uitgeverij,  maar het gaat me niet goed af vandaag. Neen, de ideeën willen niet zo vlotjes komen op het moment. De voorbije maanden had ik daar nog niet één keer last van maar ik ben momenteel wat  ' schrijfmoe'. Niet voor mijn blog hoor, dat hélemaal niet, schrijven aan jullie, geïnteresseerde onbekende vrienden, vind ik bijzonder leuk ! Maar voor de uitgeverij is de motivatie wat geminderd. Ik heb geen probleem met hard werken, met plezier werk ik zelfs op zon- en feestdagen , maar ik heb er graag wat eerlijkheid en respect voor terug  ( en een eervolle verloning, wat nu toch helemaal niet het geval is). Ik blijf het er moeilijk mee hebben als ik gewaar word dat er grandioos misbruik gemaakt wordt van zoveel bereidwilligheid. Dat de zoon maar flink oefent voor school , dan kan hij later ceo of zo iets worden. Die staan vanboven op de ladder , niet op de laagste treetjes zoals zovelen van ons . Liever maximus dan minimus , als het geluk wat mee zit tenminste....
Groetjes en nog een zonnige en deugddoende zondag gewenst !
Lien