Terug van weggeweest

Ha, hier ben ik dan! Terug van weggeweest. Wat heb ik in tussentijd uitgestoken? Gesolliciteerd, heel veel gesolliciteerd, dat heb ik. Ten einde raad heb ik een job aangenomen die me totààl niet lag. Ik werd inputbediende voor een bedrijf hier in de buurt. Elke dag, bijna acht uur aan één stuk, moest ik cijfers en info ingeven, altijd in hetzelfde programma. Het zal wel wennen, dacht ik, als ik volhou gaat het vanzelf wel over, dat gevoel van "help wat doe ik hier in godsnaam?". Ik, die graag zo vrolijk is, geniet van het leven, houdt van toffe mensen, nieuwsgierig is en altijd op zoek naar interessante dingen om bij te leren, wat had ik toch te zoeken in een koud en kaal huis met veel te kleine kamertjes voor de mensen die er werken? Symbolisch vermeld ik dan altijd de historie van de koffie: een koffiezet was er niet wegens te duur, tijdverlies, niet nodig... Dit zegt wel veel over de mentaliteit van de bazen nietwaar? Maar we gaan niet klagen. Intussen heb ik een andere job in het oog. Eéntje waarvan ik zeker ben dat ik die wel graag zal doen. Door al mijn perikelen van het laatste jaar ben ik gaan beseffen dat ik het schoolleven, de kinderen, het creatief zijn, het lesgeven, enorm mis. Ik was goed in wat ik deed, en dat gevoel wil ik zo graag terug vinden. Naar de school waar ik vroeger stond ga ik niet terug, dat niet. We moeten allemaal veel verdragen, zonder twijfel, maar waar de grenzen van de menselijkheid ver worden overschreden, daar kàn ik me niet goed voelen.
Op naar ander en beter? Wie weet! Wordt vervolgd...

Beste wensen voor een mooi en vredevol 2012!

Aiaiai, nu is het inderdaad lang geleden dat ik nog iets op mijn blog geschreven heb. De voornaamste reden is dat mijn leven op het moment maar op een héél  laag pitje staat. Ik vond nog steeds geen job ondanks mijn vele inspanningen en dat maakt dat de inspiratie er wat bij in schiet. Dat is nog mooi gezegd want eigenlijk word ik er erg moedeloos en triestig van. Aangezien dit in wezen een vrolijke blog moest worden en ik heus wel weet dat mensen na een zware werkdag echt niet staan te springen om de  depressieve schrijfsels van een werkloze te gaan lezen liet ik het krabbelen op mijn blog even achterwege.
Laat ons hopen dat er aan deze situatie snel een einde komt en dat hier al gauw weer vrolijke berichtjes over de alledaagse dingen die gebeuren  om ons heen mogen komen. Intussen kan ik het toch niet laten nog een keer een oproep te doen aan allen die  als voornemen voor het nieuwe jaar hebben beloofd de medemens wat meer te helpen: hier is er eentje die je hulp kan gebruiken! Bij voorbaat hartelijk dank!